Een stomp in zijn buik kan zijn dood betekenen

START 'KOM IN BALANS EN KRIJG ENERGIE IN 99 DAGEN' ONLINE OP 14 SEPTEMBER!

Praktijk Puur Voelen

Astrid & Erik

____________________

Een stomp in zijn buik kan zijn dood betekenen

loslaten in liefde of angst?

 

Je kind liefdevol loslaten

Je kind loslaten is een heel proces. Hier komt voor jezelf heel wat bij kijken. Je wordt geconfronteerd met jezelf en eventuele beperkende gedachten. Daarnaast kan de omgeving ook nog allerlei goedbedoelde adviezen geven. Hoe zelfverzekerd sta jij hierin?

 

Het begint meteen al vanaf de geboorte. Je kunt niet altijd als enige je baby vasthouden en verzorgen. Dit mag je ook uit handen geven. Maar later zijn het vaak wat grotere stappen.

Het kan zijn dat een angst je tegenhoudt om los te laten. Een angst uit zorg voor je kind. Maar het kan ook goed een angst zijn die je zelf bij je hebt. Je hoeft hier niet eens bewust van te zijn. Het verstopt zich als het ware achter de angst uit zorg voor je kind. Of in een angst dat je kind iets nog niet kan. Maar of dat werkelijk zo is?

 

Het spiegelen van jouw angst

Het is een ingewikkeld proces waarin een kind ook jouw angst kan spiegelen. Dan kan het zijn dat een kind het liefst dicht bij je blijft. Vooral geen grenzen opzoekt en netjes doet wat jij van hem verwacht. Of je hebt een kind dat jou confronteert met je angst. En juist overal tegenaan schopt. Dwars tegen alles in gaat. Om jou maar te laten zien dat je hier bang voor bent. In beide gevallen is het niet het kind dat hulp nodig heeft. Ook al is het een onderliggende angst. Iets dat al heel lang geleden is gebeurd en dat bij jou de nodige sporen heeft achtergelaten. Dit is iets wat een kind haarfijn aanvoelt. Het zit nog in je energie.

 

Het leven loslaten?

Zelf als ouder heb ik de nodige ervaringen in het loslaten. Vaak noodgedwongen. Maar ook vanuit vertrouwen. Mijn jongste zoon is geboren met een hartafwijking. Een vrij complex geheel, waarbij vele ingrepen noodzakelijk waren. Toen hij op de kinder-IC terecht kwam, kwamen we als ouders in een stroming terecht, waarin we bijna meegesleurd werden. Gelukkig hebben we altijd ons gevoel gevolgd.

Toen hij op de leeftijd van één maand zijn eerste operatie had gehad, zagen we hoe zwaar hij het had. We hebben toen onafhankelijk van elkaar gezegd dat hij niet voor ons moest blijven leven. Dat we natuurlijk graag wilden dat hij bij ons bleef. Maar dat, als het leven voor hem hier te zwaar was, hij het los mocht laten. En zo hadden we onbewust het eerste moment van loslaten.

 

Gevoel voor gevaar loslaten

Hij kreeg meteen, toen hij een maand oud was, een pacemaker in zijn buikholte. Daar was hij al snel volledig van afhankelijk. Dit betekent dat een flinke stomp in zijn buik, zijn dood kan betekenen. Dit betekende voor hem dat hij met heel veel dingen niet kon meedoen met andere kinderen.

Dus naar de peuterspeelzaal en later naar school gaan was ook best een ding. Wij vonden het niet meer dan normaal. Hij had ook veel behoefte aan contact met anderen. Maar bij school lag toch ook wel een grote vraag. We hebben daarom altijd de verantwoording bij onszelf gehouden. En bij speciale activiteiten gingen we zelf altijd mee. Daardoor kon hij zo normaal mogelijk kind zijn. Kon iedereen om hem heen en hijzelf het gevaar of de angst voor eventueel gevaar loslaten. Wij waren er puur aanwezig om te kunnen handelen, mocht dit nodig zijn. Hij kon zo mee en de dingen doen die een ander kind ook deed.

 

En wat is de volgende uitdaging?

Je begrijpt dat we elke keer weer geconfronteerd worden met nieuwe uitdagingen. Je moet dingen uitleggen, omdat er soms acute hulp nodig kan zijn. Gelukkig is zo’n situatie alleen nog maar thuis voorgekomen. Onze jongste is iemand die graag de dingen goed geregeld ziet. Zo hebben we hem van kleins af aan dingen zelf laten regelen. Hij heeft dan zelf de controle en zelf de regie. Daarbij kijken we zelf natuurlijk in vertrouwen op een afstandje mee. Mocht er hulp nodig zijn, dan zijn we er! Je mag er ook op vertrouwen dat de dingen die je je kinderen meegeeft in de opvoeding ook zijn uitwerking heeft. En dat ze dus niet meteen in alle sloten tegelijk stappen.

En jij? Hoe laat jij los? En wat doet dat met je?

Voor vragen hierover of hulp hiermee kun je altijd contact met ons opnemen via onderstaande knop.

 

Liefs, Astrid

 

 

foto: flickr.com